woensdag 25 januari 2017

Waar is dat ....?

De eerste begeleide wandeling van de winterwandelreis in januari was er één om nooit te vergeten. Een barre tocht met heftige ontberingen, emotionele momenten en bevroren haren.

De zon probeerde het steeds weer
De dag begon hoopgevend. Met een paar sneeuwvlokjes en een waterig zonnetje dat elk moment door zou gaan breken. Tenminste zo leek het. Een groepje van negen geharde Nederlanders ging vanuit Parpan opweg naar het Churer Joch. Dat is een bergtopje met een restaurantje erop. Meer niet.

Het beetje zon gaf wel hele mooie plaatjes

donderdag 19 januari 2017

Kaiserwetter

Het woord 'Kaiserwetter' komt uit Duitsland en Oostenrijk. Het schijnt dat de dagen waarop de keizer zich buiten liet zien, altijd werden begeleid door prachtig weer. 

Het Churer Joch
Na de storm, de bergen sneeuw en de ijzige kou, is het sinds enkele dagen alleen nog maar Kaiserwetter. De pistes zijn sinds 15 januari strak geprepareerd en de nieuwe winter en sneeuwschoenwandelingen worden dagelijks gebruikt. De foto`s spreken voor zich.

maandag 9 januari 2017

Gögel

Als het over wintersport gaat dan denk je al snel aan skiën en snowboarden. Sleeën kan natuurlijk ook maar is niet echt cool ...toch? Nou, dat kan je beter niet te hard zeggen want voor je het weet heb je een Gögel in je gezicht! Een Gögel? Wat is dat? Een Gögel is een stoeltje op een ski. Sturen doe je door je gewicht te verleggen. Je kan erg hard gaan en ook "Tiefschnee" is geen probleem en zelfs extra leuk!

Na 2 afdalingen gaat het al best hard

De sleebaan begint boven bij de eerste lift

Klaar voor de start

donderdag 5 januari 2017

Stilte voor de storm


Op 2 januari was er nog geen sneeuw in zicht en alleen op hoogte kon je in aanraking komen met het befaamde witte berggoud. De zon bescheen de toppen en in de bossen was het ijzig koud. Zo koud dat zelfs de bergbeekjes bevroren waren. De stilte was er bijna overweldigend en de ijsrivieren gaven het geheel een onwerkelijke uitstraling. Het was net alsof we in een verhaal wandelden. De foto`s zijn gemaakt met een telefoon waardoor de kwaliteit niet zo is als jullie gewend zijn van ons. 

Voor vertrek nog even opwarmen bij een stalletje met een hartje

Indrukwekkend

Avontuurlijke collega`s

Omdat de natuurlijke sneeuw rondom Tschiertschen nog even op zich liet wachten waren er twee opties: je kon gaan skiën op de prachtige pistes van Lenzerheide of je kan heerlijk gaan wandelen, de zon en de sneeuw tegenmoet! Onze nieuwe collega`s Wijnand en Lyset trokken eropuit en overwonnen uitgestrekte sneeuwvelden, scherpe rotsformaties en ijzige windstoten. Dit zijn duidelijk geen binnenmensen. Onderstaande foto`s en teksten zijn gemaakt en geschreven door Wijnand en Lyset.


Vanuit Tschiertschen nemen we de Waldstafel Skilift omhoog en lopen we richting Farur. Daar stappen we in een winterse wereld. Hier boven de 2000 meter is de sneeuw ondanks de overvloed aan zon niet gesmolten en zijn de beekjes en de van de zomer zo herkenbare drinkbakken stijf bevroren. Omdat het dal voor 11:00 uur nog in de schaduw ligt is het hier nu ijzig koud. Hadden we dan toch dikkere handschoenen mee moeten nemen? Bij het hutje bij Obersäss bereiken we de zon, nemen we een slok water uit de inmiddels halfbevroren waterfles en fantaseren we over leven in een hutje op deze hoogte. 


Achterin het dal begint het pad steiler en de sneeuw dieper te worden. We beseffen dat met nog meer sneeuw de kans op sneeuwverschuivingen hier aanwezig zal zijn. We wijken waar nodig af van de zomerroute om zo de weg omhoog gemakkelijk en veilig te houden.  



Omdat het dagen niet heeft gesneeuwd, de zon de sneeuw heeft laten smelten en het aardig vriest is er een mooi korstje ontstaan waar je zonder sneeuwschoenen prima op kan lopen. Op de plekken waar de sneeuw dieper is zouden sneeuwschoenen een mooi hulpmiddel zijn. Langzaam de zon tegemoet. 


De sneeuw wordt dieper, het uitzicht mooier. Nu we het dal zijn ‘uitgeklommen’ kunnen we tot in de verte kijken. Het Lenzerheide dal lijkt zo dichtbij! Je kunt de opgespoten pistes zien liggen, de liften zien hangen en even horen we zelfs een vlaag muziek van een liftstation. 

Klik op de foto om hem te vergroten
Achter de Schwarzhorn, vlak onder de top, zien we de Urdensee en de gondel die Lenzerheide met Arosa verbindt. Het is al 13:00 uur in de middag en we merken dat de ijle lucht en de honger ons dwingen voetje voor voetje naar boven te gaan.

Wijnand in een voor hem typische ontspannen en spontane houding

En daar is de top! We kunnen niet lang van het uitzicht genieten omdat een ijzig windje roet in het eten gooit. Iets onder de top genieten we zonder de wind van de zon, onze lunch en het uitzicht.

Ben je niet zo dol op sneeuw? Bekijk dan eens onze verslagen over verschillende wandelingen in de zomer. Dat kan je doen door hier te klikken. 




















donderdag 10 november 2016

Te veel sneeuw

De eerste basis voor het aanstaande winterseizoen is gelegd. En dat is fijn. Het geeft een geruststellend gevoel en de mensen in Tschiertschen lopen met een glimlach door het dorp. De verleiding een stuk te gaan crossen (met 4Wheel Drive en kettingen) door een kleine sneeuwstorm kunnen wij niet weerstaan.

Omdat er vanaf Furgliss te veel sneeuw ligt om verder te rijden, stappen we uit en lopen nog een eind het bos in.

Wat een contrast met 2 weken geleden. Toen was alles goudgeel en nu zien we alleen nog maar het wit van de sneeuw en het groen van de naaldbomen.  
Het is wel erg romantisch zo. We fantaseren over het aankomende wintersportseizoen en hopen dat er nog veel meer sneeuw gaat vallen!

De stalletjes maken de omgeving extra romantisch
Over een paar weken is hier de piste

woensdag 26 oktober 2016

Diamantjes op de sneeuw

Gouden herfst ... soms met een wit randje

Het sneeuwt! Dinsdagavond 11 oktober, even na achten. We hebben net gegeten. De afwas (een paar gasten helpen mee met afdrogen en opruimen) is bijna klaar. Hier en daar in de eetzaal zet een plukje gasten het gesprek voort waarmee ze onder de maaltijd zijn begonnen. Anderen installeren zich in een zithoek in de salon, met een kop thee en een boek, of aan een van de tafels voor een potje scrabble. Dan die kreet. We rennen naar de ramen. Echte sneeuw, grote vlokken. Niets bijzonders voor hier natuurlijk, ook niet in oktober, maar voor Nederlanders van nu, die in eigen land genoegen moeten nemen met steeds saaier winterweer, toch een spektakel. De volgende dag maken we een prachtige tocht. Tobias brengt ons met het busje naar Arosa en zet ons een stukje buiten het dorp af bij ‘Maran’. Lijsterbessen! Altijd mooi, zeker in de herfst. Maar wonderbaarlijk met een hoedje van sneeuw en een baard van ijspegels.

 
De tijd van contrasten
De pure stilte blijft je verrassen

Door een besneeuwd landschap lopen we over een prachtige panoramaroute naar Scheidegg, waar we op een bankje van het overweldigende uitzicht genieten, en van… de stilte! Het is alsof de sneeuw die stilte benadrukt, intenser maakt. Eerst delen we die ervaring met een paar anderen uit ons wandelgroepje, daarna lopen de anderen door en blijven wij met z’n tweeën nog even zitten. Dat is het fijne van de formule: team Gürgaletsch biedt tochten aan, brengt je met een busje naar een goed vertrekpunt, haalt je later weer op (of je wandelt zelf terug naar Tschiertschen), soms loopt er iemand van het team mee, maar je hoeft nooit in de groep te blijven. Als je liever in je eentje of met z’n tweeën of drieën van het moois om je heen geniet, of sowieso liever alleen wandelt, kan dat prima.

Het lijkt wel een winterwandeling

Na Scheidegg wandelen we via de Ochsenalp terug naar Tschiertschen, dat er in de diepte prachtig bij ligt. De zon schijnt volop en tovert onderweg diamantjes op de sneeuw.

Op de Sarner Alp met in de verte de Piz Beverin

De volgende dag schijnt de zon niet of nauwelijks, maar de sneeuw ligt er voor een deel nog en we maken wederom een onvergetelijke tocht. Een kamwandeling vanaf de Sarner Alp met een schitterend uitzicht naar alle kanten. Frank loopt deze keer mee en weet veel te vertellen. Over het kruis bijvoorbeeld waar we langskomen. Er staan twee namen bij en we veronderstellen dat die twee mensen hier zijn verongelukt. ‘Nee’, zegt Frank, ‘het is net zoiets als de banken die je wat lager overal ziet. Die worden aan de gemeenschap geschonken als aandenken, vaak inderdaad aan iemand die gestorven is, maar ook als mensen bijvoorbeeld 50 jaar getrouwd zijn of 60 worden. Deze twee mensen wonen in een dorpje hier beneden en dit hier is of was hun lievelingsplek, die ze op deze manier wilden eren.’


We hebben nog andere tochten gemaakt en zijn er ook zelf op uitgetrokken, wat in de omgeving van Tschiertschen uitstekend kan. Op een van die wandelingen maakte we aan het eind van de middag, toen de zon op het kerkje en (rechts van het kerkje) hotel Gürgaletsch scheen, de volgende foto.

Kan je verliefd worden op een dorp?

We kijken er graag naar en dromen van een volgende keer. Dag Tschiertschen, dag Gürgaletsch, dag Tobias, Frank, Xanne, Mirte, Remco, wir sehen uns wieder!

Paul en Josephine




Hou je meer van bloemen en warme temperaturen? Kijk dan eens op onze pagina Alpennatuur op de website. In juni en juli is de omgeving van Tschiertschen een waar bloemenparadijs.


Ben je juist gek op deze tijd van het jaar? Reserveer dan nu alvast je herfstvakantie en profiteer van aantrekkelijkke kortingen. Bekijk het programma op onze website hier. 

vrijdag 23 september 2016

De pauze van Tobias en Xanne

Wij van hotel Gürgaletsch doen er alles aan om jullie een onvergetelijke wandelvakantie te bezorgen. Bij de “baan” die wij hebben is de grens tussen werk en vrije tijd soms moeilijk te onderscheiden. Dat komt door de omgeving waarin wij wonen maar ook door de mooie ervaringen en belevenissen die wij bijna dagelijks met met jullie (onze gasten) mogen meemaken. Wat een luxe en wat een verwennerij. En dan hebben wij tussendoor ook nog pauze…

In de pauze is het tijd om te… wandelen. Op 8 september hadden Xanne en Tobias het plan om in hun pauze een tochtje van 3 uur te maken. Van Löser (1640m) naar de Alpstein (2150m) en weer terug. Het werd een onvergetelijke tocht van meer dan 6 uur en zeker 1000 meter stijgen en dalen.

Zomerse plaatjes in het Urdental
Tijd voor een paar hele spontane foto`s met uitzicht op de Ochsenalp
Vanaf de Alpstein zie je Tschiertschen heel mooi liggen
Vanaf hier word het spannend ... we gaan over de kam